Szaro, buro za okne, mży mżawka (niezeł połączenie słów,zwłaszcza dla obcokrajowca :)). Na Drzewach ostatnie listki - nawytrwlsze z wytrwałych. Dobrze,ze ciepła i światła dodaje kominek, choć od rana mam wrażenie, że zapada zmierzch. Jak ja nie cierpię takich dni, ech!

Sobotnie przedpołudnie spędziłam na sprzątaniu domu, R. w tym czasie stał w długiej kolejce, by opony na zimowe wymienić. W moim aucie wymienił tydzień temu, w sowim dopiero teraz. Wrocił koło południa i chciał mie do serwisu Skody wyciągnąć,ale wolałam zostać sama, sprzątnąć działkę R., ale byc sama. Pojechali. Ostatnimi czasy dużo pretensji zebrało mi się pod adresem R. pewnie dlatego potrzebowałam tej smaotności. Zebrać myśli przy Bartku to awykonalne, a jak się coś we mnie zbiera to też jak osa jestem i mam mniej cierpliwości do własnego dziecka. Wyzyłam się w sprzataniu łazienki, zrobiłam obiad i zanim się obejrzałam, wrócili. Popołudnie zleciało nie wiadomo kiedy, wieczorem mieli wpaść D. i M.Niestety Bartek był wyjątkowo oporny w pójściu spać, kładłam go chyba z 30 razy, a ten jak nowo narodzony wstawał w łóżeczku, trejktając "tatattattaa". Dolne dwójki mu idą, stąd to rostargnienie. Jak zwykle pomógł żel na dziąsła,ale i tak zasypiał 40 minut-wulkan energii :)

Jak zwykle wieczór z D. i M upłynął w sympatycznym nastroju. Opowiadali o wycieczce do Grecji, eksperowym zwiedzianiu (z winy przewodnika) i ogólnego rozczarowania Grecją. Potem pokazali nam projekt swojego domu, z budową któego chca ruszyć na wiosnę, a w nas się znowu obudził zapał do budowy nowego domu (choć caly czas konczymy pierwszy), wiemy ze wybudowalibysmy zupełnie inny dom, inaczej urządzili itd. choc oczywiscie na rozważaniach poprzestaniemy, na razie na głowy nie upadliśmy :) Wieczór zakończymiśmy partyjką scoobiego (rozbudowana gra w chińczyka), wygrała D. i doszlismy do wniosku, ze wyszyscy nasi goście wygrywają, bo jestesmy takimi dobrymi gospodarzami domu, by goście sie u nas czuli dobrze pod kazdym względem :)

W niedzielne przedpołudnie odwiedzilismy stary cmentarz, gdzie pochowany jest pradziadek R. ze strony ojca. Tuż przed wyjściem droban sprzeczka z R. która  rozpętała sie na dobre, to co we mnie siedziało wyszło na światło dzienne, dużo gorzkich słów wzajemnie wypowiedzianych, choc od emnie chyba więcej, łez,ale na koniec przeprosilismy sie, nosy wydmuchalismy, poprawiłam makijaż i jednak na ten cmentarz pojechaliśmy. Dobrze nam zrobił ten spacer, choc zmarzliśmy trochę. Sam cementarz ma bardzo duzo zabytkowych grobowców ludzi pochowanych na początku XX wieku a urodzonych jeszcze w wieku XiX. Choc widac,ze wiele grobów juz zlikwidowano, 3/4 to juz nowe pochówki. Odchodza ludzie, odchodzą rodziny a wraz z nimi pamięć i finanse, dzieki którym te stare pomniki mogą tam stać. Jest jeszcze jedna część cmentarza, pochowane małe dzieci, ale i dorośli, gdzie groby powoli zrównują się z ziemią i gdyby nie znicz wstawiony w gąszcz trawy i liści, nikt nie zauważyłby, że to grób. Smutne to.

Popołudniu skoczyliśmy do CH, bo R. chciał kupić części w sklepie modelarskim i oczywiście skusił mnie na kupno rogali, bo rogalowe szaleństwo ruszyło pełną parą. Święto św. Marcina to najsmaczniejszy akcent listopadowej szarzyzny :)

A dziś rozmawiałam z siostrą - miała jutro przyjechać do nas z M.,ale A. skrecił nogę w kostce i dziewczyny raczej nie przyjadą. Buuuu,a takie miałysmy plany,ze razem pofilcujemy...Ale rozumiem, ja bym tez R. nie zostawiła w takiej sytuacji.  Poprosiłam R. by wysłał dziś kurierem rogale dla nich, będą mieli słodką niespodziankę :)

Sącze kawę, B. śpi, choc pewnie za moment się obudzi, słucham nowej płyty Kayah, jestem zauroczona, tym bardziej ze to moja pierwsza jej płyta :)